تبليغاتX
عبورِ آستيگماتی

 

     ig  I’m losing my mind

 

             Baby just give me a

                                        sign

 

+ شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387<---- آستیگ.مات


هی رفیـق.

این که اوقات تلخی ندارد.

خب بــــاد است دیگر.

یک آن می وزد و همه چیز را با خود میبرد.

همان صحنه ی قدیمی ؛ رقصِ کاغذ و بـــاد...

اما نه.

شاید او

با هیجان چیزی زیر گوشت زمزمه میکند!  :

---> { هـــی ! اگه تــونــستی ازم پـس بـگیریشــــووووون!!! }

 

که تو را وادار کند بدَوی بدنبالش!

جــمع کن لب و لوچه ات را .

تو که نمی توانستی تمامشان را به خودت سنجاق کنی!

 

                                                   می تـوانستی؟

 

 

+ پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387<---- آستیگ.مات |


 

BiRthDay!

 

 

 

 

آسمان را هفت طبقه بود.

و ما در هفتمین طبقه سکنی گزیده بودیم.

 

روز اول اردیبهشت بود که به راهمان انداختـند.

هر روز یک طبقه .

روز اول تا هفتم ؛ هر روز یک طبقه

                                      پائین تر.

 

و روز هشتم

               در زمـین فرود آوردند ما را ...

 

 

                    "  و آنگاه جهان دیده به ما گشود !!!  "

 

 

Add : "م" اس مس داده میگه : میدونستی بهرام رادن 8 اُردی بدنیا اومده؟!!!

         اگه بدونه تو هم امروزی، کلی حال میکنه!!!!! :دی 

+ یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387<---- آستیگ.مات |


وقتی یه معمای خیلی ساده از چهار سال پیش ، بارها و بارها حل شده باشه.

اسم اینکار میشه خ.ر.ی.ت ،وقتی که ورداری هی هرروز و هرروز از اول حل اش

کنی، به این امید که شـایـد دفعات قبلی، اشتباهی رخ داده باشه.

 

ن.ا.ب.ا.و.ر.ی . مث یه ویروس می مونه.

توی ذهنت تکثیر میشه.وادارت میکنه بگردی دنبال یه چیزایی/دلایلی که بتونی

باهاش جواب قبلی رو نقض کنی. میخوای جوابی که خودت میخوای رو پیدا کنی.

پیدا نمیکنیش. و دوباره ...

 

 

پ.ن : آقای خدا، کاش میتونستم یه روز اون پالتو مشکیَتو یواشکی بردارم تنم کنم...

به خیالم ته جیباش همیشه یه چندتایی معجزه قایم کردی...

+ سه شنبه سوم اردیبهشت 1387<---- آستیگ.مات


 

To my dear Emily*

 

 

"و روحش چون ستاره ای است

    

                      ساکن قلمرویی دیگر..."

 

 

 

 

*  : Emily bird star

+ دوشنبه دوم اردیبهشت 1387<---- آستیگ.مات