تبليغاتX
عبورِ آستيگماتی

 

          If in my dreams is the only place I can hold u

          Then I want to sleep for ever …

 

+ شنبه بیست و هفتم مهر 1387<---- آستیگ.مات


 

                      

                                          My Dear MehRnuSh,

                     

                   “Some times the last person on earth you want to be with

                             is the one person you can't be without !”                      

   

 

 

* jane Austen- pride & prejudice ;)

 

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

× یه وقتایی یهو خون به مغز آدم میرسه.در پیِ این رخدادِ عظیم،فهمیدیم اینجا باید کمرنگـ تـر بشویم از قبل، شاید که رستگار* شدیم!

*رستگاری استعاره از موفقیت در آزمون ارشد.

 

اطلاعیه : از تایید نشدن نظراتِ بعضی پستها دلخور نشین. 

+ جمعه بیست و ششم مهر 1387<---- آستیگ.مات |


 

_ هوا داره کم کَمَک سرد میشه آقای خدا. پالتوی خاکستریتونُ  آورده م.

_ «سرمایی درکار نیست...خُنکیِ ! که اونم باید لمس کرد، نفس کشید، حتی باید

   لُقمه اش گرفت و قورت داد.»

_ یه حسّ عجیبی هم داره ... بعضی وقتا خیال میکنم یه پیرمردی اون دوور دوورا ،

   زده زیرِ آواز.

_ «شایدم یه دخترک»

_ یه پیرمرد.

_ «چی میخونه؟»

_ کافیه یه کم بلندتر بـخـونـیـن !

 

_ «توی فصل های دیگه چی؟ نیست؟ »

_ هست ؛گیرم هیچوقت نمیزنه زیرِ آواز ،ولی هست.

 

 

+ سه شنبه بیست و سوم مهر 1387<---- آستیگ.مات |


 

ردّ پاهایم را که در برف دنبال میکنم،

می رسد به یک آدم برفیِ بزرگ؛

که انگار هـزار آفتاب و بهار هم از پسِ آب کردنش بر نمی آیند.

چه برسد به انارِ به این کوچکی ...

 

+ سه شنبه شانزدهم مهر 1387<---- آستیگ.مات


پائیز ... پائیز ... پائـیـز .

سارا خیال میکنه پائـیز اومده تا همه ی کودکیاشُ  

_در ازای یه مشت کتاب_ با خودش ببره ...

 

«پائـیز  امّا، اینجا کارای مهمتری داره... »

 

 

 

پ.ن : سارا یعنی 7 سالگی. لااقل 7 سالگی من.

 

+ دوشنبه یکم مهر 1387<---- آستیگ.مات