| تبليغات | X |
آدمك ها اگرچه همه مُهره های يك صفحه ي بازي اند و خط كه مي خورند،دوباره روزي به صفحه برميگردند، اما دليل نميشود دوباره و دوباره ننشيني به تماشايشان، ننويسي شان. گمانم ،در جزئيات زندگي ميكنيم ما؛كلّيات است كه تكرار مي شود در تاريخ.
+ چهارشنبه نهم بهمن 1387<---- آستیگ.مات