خـــوبيش به اينه كه بهــار كاری نداره كه تو حوصله ی اومدنشُ داری يا نداری ، يا اين كه مث بعضی از سالهای قبل منتظرش هستی يا نه ، كاری حتّی به كم محلّی كردنات و پس زدن هات هم نداره ... كار خودشُ ميكنه باز ... راهِ خودشُ باز ميكنه و مدام همّه جا هی سر و صدا راه ميندازه و سرَك ميكشه ؛ كه وانمود كُنه فقط تو يكی از غافله عقب موندی دختر ! بجُنب !
+ چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387<---- آستیگ.مات |