تبليغاتX
عبورِ آستيگماتی - تقديم به رئيس جمهور پلاستيكی ام

 

 

بازی را بـاختی مـَرد ؛

شبیه آن مردی كه متوسل به زور و تهديد می‌شود برای نگه

داشتنِ معشوقی كه روحاش جای ديگريست... باختی مثل او .

با اين تفاوت كه بازیِ تو هزاربار كـثـيـفتر بود و قدرت نمايیات

حقارتآورتر ، با هدفی شومتر .

بــازیِ تو رنگ و بوی خـــون گرفت ... بازیِ تو به آتش كشيد ...

و آتـش هيچگاه از به آغوش كشيدنِ خالقش نمیهراسد ...

حالا اين تو و اين تمامِ آنچه كه بخاطرش ...

اين تو و اين قدرت !

 

امّا باختی مـَرد ؛ باختی .

 

نه ؛ سزاوار كلمه "مـرد" هم نيستی ؛ نــبودهای هرگز .

 

 

+ یکشنبه هفتم تیر 1388<---- آستیگ.مات |